Vandaag stond de uitwedstrijd tegen Langezwaag op het programma. Inmiddels weet iedereen de functies in de Voetbal.nl-app netjes te vinden. Chris ging rechtstreeks naar het veld en de rest stond keurig klaar om te vertrekken. De rijders waren ingevuld en ook het wassen van de kleding was al geregeld. Kortom, alles onder controle.....tot Ate tot de ontdekking kwam dat zijn voetbaltas met schoenen nog thuis stond. Onder luid gejuich ging Namke dus nog even snel de schoenen ophalen. En waarom luid gejuich? Omdat we inmiddels een belangrijke regel hebben: Vergeten = Trakteren. Ate mag dus volgende week trakteren.

Chris had vooraf aangegeven alleen op goal te willen als de tegenstander echt groot zou zijn. Aangezien we tegenwoordig de statistieken van de tegenstander in de app kunnen bekijken en Langezwaag al drie wedstrijden had gewonnen, gingen we ervan uit dat dit wel eens een zware tegenstander kon worden. Dus Chris op goal. Achteraf bleek dat een uitstekende inschatting. Al binnen één minuut lagen er drie ballen achter Chris. Langezwaag was ontzettend snel met overspelen, wist elkaar goed te vinden en stond bovendien steeds vrij. Daar hadden wij het behoorlijk lastig mee.

We hadden vandaag geen wissels omdat Sylvester en Aimée er niet bij waren. Gelukkig wilde Ilja invallen. Die stond in het begin nog wat onwennig in het veld, maar trof ook nog eens een jongetje tegenover zich dat werkelijk overal opdook en steeds wist te scoren. Daar was bijna niet tegenop te verdedigen. Khadija stond aanvankelijk op het middenveld, maar kwam al snel meehelpen in de achterhoede. Tot frustratie van de tegenpartij, want Khadija wist toch behoorlijk wat ballen weg te werken. Inclusief een paar in eigen goal. Maar goed die waren er anders toch wel in gegaan dus dat maakt dan ook niet meer uit.

De doelpuntenregen bleef ondertussen doorgaan. Gelukkig schoot Langezwaag ook regelmatig naast of wist Chris met zijn vingertoppen de bal nog net over de lat te tikken. Met als gevolg dat Chris regelmatig in de sloot achter het veld te vinden was om de bal weer op te vissen. Even rust voor Wispolia, want in die fase wist de tegenpartij niet te scoren.

In de time-out besloten we de twee secondenregel in te voeren. Niet eindeloos met de bal blijven lopen, maar proberen om binnen twee seconden de bal naar een medespeler te spelen. Dat betekent natuurlijk wel dat er iemand vrij moet staan om de bal naar toe te kunnen spelen. De kinderen pakten het verrassend goed op. Ze hielden elkaar eraan en riepen zelfs naar elkaar als de twee seconden bijna voorbij waren. En het werkte. We kregen wat vaker en wat langer balbezit en begonnen de bal beter rond te spelen. Langezwaag bleef duidelijk de betere ploeg, maar Wispolia bleef voetballen.

Bij rust stond het 14-0. Ranja erin, even wat posities wisselen en met frisse moed weer verder. Chris probeerde vanuit de goal regelmatig over Langezwaag heen onze spitsen Cor en Ate te bereiken. Soms lukte dat en soms ook helemaal niet. Maar een paar keer kregen we de bal prachtig over alle spelers heen en kwamen Cor en Ate ineens vrij voor het doel. En toen gebeurde het. Cor nam de bal goed aan, zette de keeper op het verkeerde been en schoot de bal binnen. Eindelijk van die vervelende nul af en een dik verdiend punt voor Wispolia.

Later kregen we opnieuw zo'n moment. Jorn liep prachtig vrij en met een mooie pass, binnen de twee seconden, kregen we de bal naar voren. Cor en Ate stonden opnieuw vrij voor de goal, met alleen nog de keeper voor zich. Helaas had die keeper ook besloten vandaag zijn best te doen. Cor zag Ate vrijstaan en speelde de bal naar hem, maar Ate wist de kans helaas niet te verzilveren. Jammer, want het was een mooie aanval.

Het grootste gedeelte van de tweede helft stonden onze jongens en meiden vooral te verdedigen. En dat deden ze met alles wat ze hadden. Langezwaag had het er zichtbaar moeilijk mee. Dat lieten ze soms ook merken. Een beetje schelden hier, wat extra drukken daar. Niet bepaald een teken dat het ze allemaal gemakkelijk afging. En eerlijk gezegd vonden wij dat stiekem best een compliment. Want hoewel we gingen verliezen, hadden we wel degelijk weerstand geboden. De kinderen bleven ervoor gaan, bleven elkaar helpen en bleven proberen om te voetballen. Geen koppies laten hangen en geen wedstrijd uitspelen omdat je toch weet dat je gaat verliezen.

Toen het laatste fluitsignaal eindelijk klonk, stond de 23-1 op het bord. De grootste speler van Langezwaag stond ondertussen in tranen. En dat zegt eigenlijk genoeg. Wispolia had dik verloren, dat zeker. Maar we hadden het absoluut niet cadeau gegeven. We hadden weerstand geboden, gevochten voor iedere bal en uiteindelijk zelfs nog een prachtige goal gemaakt. En misschien is dat vandaag wel de grootste winst geweest.